Tatry

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tatry (język polski)[edytuj]

Tatry (1.1)
wymowa:
IPA[ˈtatrɨ], AS[tatry] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. góry w Polsce i Słowacji; zob. też Tatry w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blp,
przykłady:
(1.1) Na szczytach Tatr, w dolinach Tatr / Mrok szary i ulewa[1].
(1.1) oni jak halny wiatr w Tatrach, któremu dobrze jest na iglicach szczytów i dobrze w padołach niziny[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) Niżne TatryTatry BielskieTatry Wysokie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) Karpaty
meronimy:
(1.1) Tatry Wschodnie, Tatry Zachodnie
wyrazy pokrewne:
rzecz. taternictwo n, taternik m, taterniczka ż, tatryt mrz, tatra ż
przym. tatrzański, taternicki, taterniczy, tatrytowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
Być może od powtórzenia prasł. *ter- (wierzch, szczyt) w formie *trtr- lub od prasł. *ter- (skała, urwisko). Inna hipoteza wskazuje na galijskie (celtyckie) *tertaro- lub *tertero- poprzez franc. tertre (wzgórze)[3], a jeszcze inna na greckie Τάρταρος, które pierwotnie oznaczało otchłań[4].
Istnieje także hipoteza, że początkowo nazwa Tatry oznaczała po prostu góry, szczyty[5]. Niektórzy próbują też łączyć etymologicznie ze słowem Tatry nazwę wyżyny górskiej w Hercegowinie – Trtra[6].
uwagi:
Nazwa Tatry jest znana – w dzisiejszej postaci – od XIII wieku. Wcześniej, w X i XI w., pojawiała się jako Triti, Tritri, Trytri[7].
tłumaczenia:
źródła:
  1. A. Asnyk: Ulewa.
  2. S. Żeromski: Róża.
  3. Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, s. 242-243, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, ISBN 83-01-13857-2.
  4. Jan Rozwadowski, Tatry, „Język Polski” nr 1/1914, s. 14.
  5. Juliusz Zborowski, Przyczynek do pochodzenia nazwy Tatr (a), „Język Polski i Poradnik Językowy” nr 1/1916, s. 17.
  6. Jan Rozwadowski, Przyczynek do pochodzenia nazwy Tatr (b), „Język Polski i Poradnik Językowy” nr 1/1916, s. 17.
  7. Jan Rozwadowski, Tatry, „Język Polski” nr 1/1914, s. 12.

Tatry (język czeski)[edytuj]

Tatry (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. Tatry
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. tatranský
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Tatry (język słowacki)[edytuj]

Tatry (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. Tatry
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) Belianske TatryNízke TatryVysoké Tatry
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. tatranský
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: