podmiot

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

podmiot (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpɔdmʲjɔt], AS[podmʹi ̯ot], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jęz. gram. część zdania, wyraz lub grupa wyrazów określająca wykonawcę czynności; zob. też podmiot (gramatyka) w Wikipedii
(1.2) praw. osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś
(1.3) filoz. człowiek, jednostka
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Czy może istnieć zdanie bez podmiotu?
(1.2) Każdy człowiek jest podmiotem prawa od urodzenia do śmierci.
składnia:
kolokacje:
(1.2) rejestracja / reprezentacja podmiotu
synonimy:
antonimy:
(1.2) przedmiot
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) podmiot domyślnypodmiot lirycznypodmiot logiczny
(1.2) podmiot gospodarczy
holonimy:
(1.1) предложение
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. podmiotowość f, upodmiotowienie n
czas. upodmiotowić dk.
przym. podmiotowy
przysł. podmiotowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.2-3) odmiana jak wyrazu nieżywotnego
tłumaczenia:
źródła: