podmiot

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

podmiot (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpɔdmʲjɔt], AS[podmʹi ̯ot], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gram.  część zdania, wyraz lub kilka wyrazów określające wykonawcę czynności; zob.  też podmiot (gramatyka) w Wikipedii
(1.2) praw.  osoba, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś
(1.3) filoz.  człowiek, jednostka
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Czy może istnieć zdanie bez podmiotu?
(1.2) Każdy człowiek jest podmiotem prawa od urodzenia do śmierci.
składnia:
kolokacje:
(1.1) podmiot domyślnypodmiot lirycznypodmiot logiczny
(1.2) podmiot gospodarczy
synonimy:
antonimy:
(1.2) przedmiot
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  podmiotowy
rzecz.  podmiotowość
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.2-3) odmiana jak wyrazu nieżywotnego
tłumaczenia:
źródła: