owacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

owacja (język polski)[edytuj]

owacja (1.1)
wymowa:
IPA[ɔˈvaʦ̑ʲja], AS[ovacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ostentacyjne i publiczne wyrażenie komuś uznania, czci; w szczególności burzą braw
(1.2) hist. w starożytnym Rzymie: nagroda dla zwycięskiego wodza, najwyższa forma triumfu; zob. też owacja w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) […] dokument spotkał się z ciepłym przyjęciem - towarzyszyły mu okrzyki i owacje na stojąco. (Eric Steven Raymond: Zemsta hakerów)
(1.1) Wspaniały występ solowy znanego aktora wzbudził owację publiczności.
składnia:
kolokacje:
przyjąć kogoś / coś (z) owacją • urządzić komuś owację • owacje na stojąco
synonimy:
(1.1) brawa, aplauz, oklaski, wiwaty
antonimy:
(1.1) wygwizdanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. owacyjny
przysł. owacyjnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. ovatio → owacja (1.2)
uwagi:
(1.1) W znaczeniu pojedynczego aplauzu – owacji (1.1) stosuje się także liczbę mnogą: owacje.
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.