niedostatek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

niedostatek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɲɛdɔˈstatɛk], ASedostatek], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zbyt mała ilość
(1.2) brak środków do życia
odmiana:
(1.1-2) w znaczeniu (1.2) blm[1];
przykłady:
(1.1) Czy ty nie widzisz, jak umieram z niedostatku twojej miłości?
(1.1) Stara Bergerowa nauczyła się dawać sobie radę po wojnie mimo niedostatku i licznych niepowodzeń.
składnia:
kolokacje:
(1.2) żyć w niedostatku
synonimy:
(1.1) brak, niedobór, deficyt, manko
(1.2) bieda, bryndza, chudoba, mizeria, nędza, niedola, ubóstwo
antonimy:
(1.1) obfitość, ogrom, dostatek
(1.2) dostatek, bogactwo, zamożność
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. niedostateczny m, niedostateczność ż
przym. niedostateczny
przysł. niedostatecznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. nie- + dostatek
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.