bryndza

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bryndza (język polski)[edytuj]

bryndza (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbrɨ̃nʣ̑a], AS[brnʒa], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. miękki, podpuszczkowy ser wyrabiany z owczego mleka; zob. też bryndza w Wikipedii
(1.2) przen. pot. bieda, nędza
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Mam dziś na drugie śniadanie bułkę z bryndzą i rzodkiewkami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. bryndzowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
rum. brinza[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło bryndza w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

bryndza (język słowacki)[edytuj]

bryndza (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. bryndza (ser)[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bryndziar m, bryndziareň f, bryndziarka f, bryndziarstvo n
przym. bryndzový, bryndziarsky
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, s. 52, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.