bryndza

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bryndza (język polski)[edytuj]

bryndza (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbrɨ̃nʣ̑a], AS[brnʒa], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. miękki, podpuszczkowy ser wyrabiany z owczego mleka; zob. też bryndza w Wikipedii
(1.2) pot. przen. bieda, nędza
(1.3) reg. kulin. twarożek przyprawiony cebulą[1][2]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Mam dziś na drugie śniadanie bułkę z bryndzą i rzodkiewkami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. bryndzowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
rum. brinza[1]
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło bryndza w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Hasło bryndza w: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, red. Halina Zgółkowa, t. 5, s. 300, Poznań, Wydawnictwo Kurpisz, 1994-2005, ISBN 83-900203-3-5.

bryndza (język słowacki)[edytuj]

bryndza (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. bryndza[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bryndziareň ż, bryndziar m, bryndziarka ż, bryndziarstvo n
zdrobn. bryndzička ż
przym. bryndzový, bryndziarsky
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, s. 52, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.