dostatek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dostatek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[dɔˈstatɛk], AS[dostatek] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) dobrobyt; bogate, wygodne życie
(1.2) odpowiednia ilość czegoś
odmiana:
przykłady:
(1.1) "Studenci na całym świecie: w USA, w Hiszpanii, w Algierii, w Polsce, walczą o prawdziwe sprawy. Tymczasem opływające w dostatek dzieciaki z francuskich miast martwią się, że chłopcy nie mogą wchodzić do akademików dziewcząt" – śmiał się[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gw. (Śląsk Cieszyński) żyr
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dostatczanie n
przym. dostatni
związki frazeologiczne:
praca i statek dają dostatek
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

dostatek (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) dostatek (odpowiednia ilość czegoś)
(1.2) dostatek, dobrobyt
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: