kum

kum (użycie międzynarodowe)

znaczenia:

symbol

(1.1) jęz. kody ISO 639-2, kod ISO 639-3: język kumycki, kumyczyzna

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kod Glottolog: kumy1244, kod Linguasphere: 44-AAB-bd

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

kumycki къумукъча (qumuqča)

uwagi:

źródła:

kum (język polski)

wymowa:

IPA: [kũm], AS: [kũm], zjawiska fonetyczne: nazal.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. przyjaciel

(1.2) ojciec chrzestny w stosunku do matki chrzestnej i do rodziców dziecka

(1.3) ojciec dziecka w stosunku do rodziców chrzestnych dziecka

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) żłób

wykrzyknik

(3.1) dźwięk. imitacja dźwięku wydawanego przez żabę

rzeczownik, forma fleksyjna

(4.1) D. lm od: kuma

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kum	kumowie
dopełniacz	kuma	kumów
celownik	kumowi	kumom
biernik	kuma	kumów
narzędnik	kumem	kumami
miejscownik	kumie	kumach
wołacz	kumie	kumowie
depr. M. i W. lm: (te) kumy

(2.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kum	kumy
dopełniacz	kuma	kumów
celownik	kumowi	kumom
biernik	kum	kumy
narzędnik	kumem	kumami
miejscownik	kumie	kumach
wołacz	kumie	kumy

(3.1) nieodm.

(4.1) zob. kuma

przykłady:

(1.1) Tam żył Mieszek, kum Leszka.

składnia:

(3.1) zwykle zdwojone „kum-kum”

kolokacje:

(1.2) przest. prosić kogoś w kumy

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1-3)

rzecz. kumanie n, skumanie n, kumoterstwo n, kumoter mos, kumotra ż

forma żeńska kuma ż

czas. kumać ndk., skumać dk.

przym. kumoterski

przysł. kumotersko

(3.1)

rzecz. kumkanie n, zakumkanie n

czas. kumkać ndk., zakumkać dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1-3) *kumъ < *kъmotrъ < łac. compater

(2.1) niem. Kumm

uwagi:

tłumaczenia:

(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: żłób

• angielski: (3.1) ribbit
• baskijski: (3.1) kroak
• czeski: (3.1) kva
• duński: (3.1) kvæk
• hiszpański: (1.1) croac
• łaciński: (3.1) coax
• niemiecki: (3.1) quak
• norweski (bokmål): (3.1) kvekk
• nowogrecki: (3.1) κουαξ, βρεκεκέξ
• portugalski: (3.1) croac
• rosyjski: (3.1) ква, квак
• starogrecki: (3.1) βρεκεκεκέξ
• szwedzki: (3.1) kvack
• wilamowski: (1.1) kumöcia m; (1.2) kumöcia m; (1.3) kumöcia m

źródła:

kum (język gagauski)

kum (1.1)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) piasek

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

kum (język turecki)

kum (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) piasek

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kum	kumlar
biernik	kumu	kumları
celownik	kuma	kumlara
miejscownik	kumda	kumlarda
ablatyw	kumdan	kumlardan
dopełniacz	kumun	kumların
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kumum kumlarım 2. os. lp kumun kumların 3. os. lp kumu kumları 1. os. lm kumumuz kumlarımız 2. os. lm kumunuz kumlarınız 3. os. lm kumu kumları biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kumumu kumlarımı 2. os. lp kumunu kumlarını 3. os. lp kumunu kumlarını 1. os. lm kumumuzu kumlarımızı 2. os. lm kumunuzu kumlarınızı 3. os. lm kumunu kumlarını celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kumuma kumlarıma 2. os. lp kumuna kumlarına 3. os. lp kumuna kumlarına 1. os. lm kumumuza kumlarımıza 2. os. lm kumunuza kumlarınıza 3. os. lm kumuna kumlarına miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kumumda kumlarımda 2. os. lp kumunda kumlarında 3. os. lp kumunda kumlarında 1. os. lm kumumuzda kumlarımızda 2. os. lm kumunuzda kumlarınızda 3. os. lm kumunda kumlarında ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kumumdan kumlarımdan 2. os. lp kumundan kumlarından 3. os. lp kumundan kumlarından 1. os. lm kumumuzdan kumlarımızdan 2. os. lm kumunuzdan kumlarınızdan 3. os. lm kumundan kumlarından dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kumumun kumlarımın 2. os. lp kumunun kumlarının 3. os. lp kumunun kumların 1. os. lm kumumuzun kumlarımızın 2. os. lm kumunuzun kumlarınızın 3. os. lm kumunun kumların

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kumsal

związki frazeologiczne:

kafayı kuma gömmek

etymologia:

uwagi:

źródła: