kum

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Kumkuumkùmküm

kum (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kũm], AS[kũm], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. przyjaciel
(1.2) ojciec chrzestny w stosunku do matki chrzestnej i do rodziców dziecka
(1.3) ojciec dziecka w stosunku do rodziców chrzestnych dziecka

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) żłób

wykrzyknik

(3.1) dźwięk. imitacja dźwięku wydawanego przez żabę
odmiana:
(1.1-3)
(2.1)
(3.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Tam żył Mieszek, kum Leszka.[1]
składnia:
(3.1) zwykle zdwojone „kum-kum”
kolokacje:
(1.2) przest. prosić kogoś w kumy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1-3)
rzecz. kumanie n, skumanie n, kumoterstwo n, kumoter m, kumotra ż
forma żeńska kuma ż
czas. kumać ndk., skumać dk.
przym. kumoterski
przysł. kumotersko
(3.1)
rzecz. kumkanie n, zakumkanie n
czas. kumkać ndk., zakumkać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-3) *kumъ < *kъmotrъ < łac. compater[2]
(2.1) niem. Kumm
uwagi:
tłumaczenia:
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: żłób
źródła:
  1. Adam Mickiewicz: Przyjaciele
  2. Kmotr w Encyklopedii staropolskiej, Wikiźródła, pl.wikisource.org

kum (język gagauski)[edytuj]

kum (1.1)
zapisy w ortografiach alternatywnych:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) piasek
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kum (język turecki)[edytuj]

kum (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) piasek
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kumsal
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: