kumać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kumać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkũmaʨ̑], AS[kũmać], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) slang. rozumieć[1]
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Nic nie kumam z tego, co ta frania paple.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) chwytać, czaić, łapać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. kumaty
rzecz. kumanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło rozumiesz w: Anna Tkaczyk, Słowniczek gwary uczniowskiej, s. 64, Wrocław, Wyd. ASTRUM, 2002, ISBN 83-7277-120-0.