krzykliwy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

krzykliwy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kʃɨkˈlʲivɨ], AS[kšyklʹivy], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) o człowieku skłonny do krzyku, do krzyczenia
(1.2) o zwierzęciu wydający donośne odgłosy
(1.3) o kolorze, barwie, ozdobie jaskrawy, zwracający uwagę swoją jaskrawością
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.3) Ilekroć na przykład wchodziła do pokoju sypialnego, zawsze już na samym progu odpychał krzykliwy luksus ogromnego tapczanu, szerokiej szafy, miękkich foteli i kutego żyrandola[1].
składnia:
kolokacje:
(1.2) łabędź krzykliwyorlik krzykliwyżaba krzykliwa
synonimy:
(1.1) wrzaskliwy, jazgotliwy
(1.3) agresywny, jaskrawy, ostry, soczysty, intensywny, wściekły, papuzi, zjadliwy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. krzyk m, krzykliwość f, krzykacz m, krzyczenie n
czas. krzyczeć ndk., krzyknąć dk.
przysł. krzykliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jerzy Andrzejewski, Popiół i diament, 1995, Narodowy Korpus Języka Polskiego.