schreien

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

schreien (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʃraiən] ?/i wymowa austriacka?/i
znaczenia:

czasownik mocny, przechodni

(1.1) krzyknąć, krzyczeć, wrzasnąć, wrzeszczeć
odmiana:
(1.1)[1] schrei|en (schreit), schrie, geschrien (haben)
przykłady:
(1.1) Er schrie vor Schmerz.Krzyczał z bólu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Schreien n, Schrei m, Schreierei ż, Geschrei n, Schreier m, Schreierin ż
przym. schreiend
związki frazeologiczne:
sich die Seele aus dem Leib schreienzum Himmel schreien
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Aneks:Język niemiecki - wykaz czasowników mocnych i nieregularnych
zobacz też: schreienabschreienanschreienaufschreienausschreieneinschreienerschreienherumschreienhinterherschreienlosschreiennachschreienüberschreienverschreienzuschreienzurückschreienzusammenschreien
źródła: