komandor

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

komandor (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kɔ̃ˈmãndɔr], AS[kõmãndor], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) stopień oficerski w marynarce wojennej odpowiadający pułkownikowi; zob. też komandor w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. komandoria ż
przym. komandorski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „kmdrzy czy kmdrowie?” w: Poradnia językowa PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło komandor w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.