komandor podporucznik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

komandor podporucznik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kɔ̃ˈmãndɔr ˌpɔtpɔˈruʧ̑ʲɲik], AS[kõmãndor potporučʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.akc. pob.
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy

(1.1) stopień oficerski w marynarce wojennej odpowiadający majorowi;zob. też komandor podporucznik w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: