pułkownik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pułkownik (język polski)[edytuj]

naramiennik pułkownika (1.1) w Wojsku Polskim
wymowa:
IPA[puwˈkɔvʲɲik], AS[puu̯kovʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
homofon: półkownik
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wyższy stopień oficerski niższy od generała; zob. też pułkownik w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) komandor
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. podpułkownik mos, pułk m, pułkownikowa ż, pułkownikostwo n, pułkownikówna ż
przym. pułkownikowski, pułkowy
czas. pułkowniczyć, pułkownikować
związki frazeologiczne:
etymologia:
od pol. pułk[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „ortografia a historia języka” w: Poradnia językowa PWN.