gwiaździca
Wygląd
gwiaździca (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ɡvʲjäʑˈd͡ʑit͡sa], AS: [gvʹi ̯äźʒ́ica], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• i → j
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik gwiaździca gwiaździce dopełniacz gwiaździcy gwiaździc celownik gwiaździcy gwiaździcom biernik gwiaździcę gwiaździce narzędnik gwiaździcą gwiaździcami miejscownik gwiaździcy gwiaździcach wołacz gwiaździco gwiaździce
- przykłady:
- (1.1) Ani gwiaździce, co się w morzach palą, / A mają w świetle tęczowe kolory / I są gwiazdami w ciemnicy pod falą / Tak błyszczącymi, że mórz dziwotwory, (…)[1]
- (1.1) Zjawia się, święta miesięczna dziewica / Łąki mgłą śćmione … przesrebrna gwiaździca / Srebrną swą strzałą rani i przenika[2].
- (1.1) Wróć, czekam cię tęskliwie, drogo moja srebrna, / Zasłuchana w księżyce, gwiaździce i słońca![3]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. gwiaździarz mos
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Juliusz Słowacki, Pieśń pierwsza [w:] Henryk Biegeleisen (red.), Król-Duch, Lwów: Księgarnia Polska, 1894, 377, OCLC 731803171. - ↑ Juliusz Słowacki, Król-Duch.
- ↑ Józef Czechowicz, Wróć, czekam cię tęskliwie, drogo moja srebrna.