Przejdź do zawartości

gwiaździca

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

gwiaździca (język polski)

[edytuj]
słowo dnia Słowo dnia7 maja 2026
wymowa:
IPA: [ɡvʲjäʑˈd͡ʑit͡sa], AS: [gvʹi ̯äźʒ́ica], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.i  j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) poet. wielka gwiazda, gwiazdozbiór lub kometa
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ani gwiaździce, co się w morzach palą, / A mają w świetle tęczowe kolory / I gwiazdami w ciemnicy pod falą / Tak błyszczącymi, że mórz dziwotwory, (…)[1]
(1.1) Zjawia się, święta miesięczna dziewica / Łąki mgłą śćmione przesrebrna gwiaździca / Srebrną swą strzałą rani i przenika[2].
(1.1) Wróć, czekam cię tęskliwie, drogo moja srebrna, / Zasłuchana w księżyce, gwiaździce i słońca![3]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gwiaździarz mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. gwiazda + -ica
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Juliusz Słowacki, Pieśń pierwsza [w:] Henryk Biegeleisen (red.), Król-Duch, Lwów: Księgarnia Polska, 1894, 377, OCLC 731803171.
  2. Juliusz Słowacki, Król-Duch.
  3. Józef Czechowicz, Wróć, czekam cię tęskliwie, drogo moja srebrna.