wrath

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wrath (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /rɔːθ/, /rɔθ/ wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

rzeczownik niepoliczalny

(1.1) oburzenie, wściekłość, wielki gniew

przymiotnik

(2.1) oburzony, rozwścieczony
odmiana:
(1.1) lp  wrath; lm  wraths
(2.1) wrath; more wrath; most wrath
przykłady:
(1.1) I hit him twice in wrath.Z wściekłości uderzyłem go dwa razy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) fury; ire
(2.1) wrathful
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  wrathful
związki frazeologiczne:
to vent one's wrath on sb wyładować na kimś swój gniew
etymologia:
od średnioang.  wraththe; st.ang.  wrǣþþo / wrǣþþu (furia, oburzenie)
uwagi:
źródła: