hamować

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

hamować (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[xãˈmɔvaʨ̑], AS[χãmovać], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. zahamować)

(1.1) zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca
(1.2) przen. powstrzymywać kogoś od czegoś

czasownik zwrotny niedokonany hamować się (dk. zahamować się)

(2.1) przen. powstrzymywać się
odmiana:
(1.1-2) koniugacja IV
(2.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Wnet też mimo krzyku jadących z tyłu murzów, mimo przeraźliwego świstu piszczałek i głosu bębna huczącego na kęsimto jest na ścinanie głów niewiernychpoczęli konie zdzierać, hamować[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) hamować gwałtownie
synonimy:
(1.1) zatrzymywać
(1.2) ograniczać, powściągać, powstrzymywać
(2.1) powściągać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. hamowanie n, zahamowanie n, hamulec m, pohamowanie n
czas. zahamować dk., wyhamować dk.
przym. hamulcowy
związki frazeologiczne:
hamuj koła z góry, a ochronisz skóry
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: