शिष्य

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

शिष्य (sanskryt)[edytuj]

शिष्य (1.1)
transliteracja:
IAST: śiṣya
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) student, uczeń[1]
(1.2) gniew, pasja
(1.3) przemoc, siła
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) शिष्यक
(1.2) अभ्यसूया, आवेशन, क्रोध, आवेश, एहस्, हनुष, घृणि, हेड, हृणि, जूर्णि, खष्प, इरस्, आमर्ष
(1.3) हिंसा, त्विष्, अग्रता
antonimy:
(1.2) मृदु, आनृशंस, असंमोह, गाम्भीर्य, निराकुल, निर्व्याकुलता, प्रसाद, शान्तता, स्थैर्य, उपशान्ति, प्रशम
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. शिष्यक m, शिष्यत्वम् n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. hasło शिष्यः [w:] Digital Dictionaries of South Asia.