gładzić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gładzić (język polski)[edytuj]

mężczyzna gładzi (1.2) wylewkę
wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) przesuwać po czymś delikatnie ręką
(1.2) usuwać drobne nierówności, czynić powierzchnię gładką
(1.3) książk. zabijać, unicestwiać

czasownik zwrotny gładzić się

(2.1) głaskać samego siebie
odmiana:
(1.1-3) koniugacja VIa
(2.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Podszedł i gładził matkę po wąskich plecach, drgających od płaczu[1].
składnia:
(2.1) (podmiot osobowy) gładzić się N. po Ms.
kolokacje:
epoka kamienia gładzonego
synonimy:
(1.1) głaskać
(1.2) wygładzać
(1.3) zabijać, unicestwiać, niszczyć
(2.1) głaskać się
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) równać
hiponimy:
(1.1) pieścić
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gładkość ż, gładzak mrz, gładzarka ż, gładzenie n, gładzenie się n, gładziarka ż, gładzik mrz, gładź ż, wygładzanie n, wygładzenie n, zgładzanie n, zgładzenie n, zagłada ż, gładkość ż
czas. wygładzać ndk., wygładzić dk., zgładzać ndk., zgładzić dk.
przym. gładki
zdrobn. gładziutki, gładziuteńki
przysł. gładko
zdrobn. gładziutko, gładziuteńko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Bohdan Czeszko, Pokolenie, 1951, Narodowy Korpus Języka Polskiego.