fatum

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

fatum (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) nieuchronny los, zwłaszcza zły
odmiana:
(1.1)
lub[1] nieodm.,
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fatalista mos, fatalistka f, fatalność f
przym. fatalny
przysł. fatalnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. fatum[2]wróżba, wola bogów; los, nieszczęście
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło fatum w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło fatum w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

fatum (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA/fa.tɔm/ wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) fatum
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) destin, fatalité
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. fatum
uwagi:
źródła:

fatum (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) los, przeznaczenie
odmiana:
(1.1) fātum, fātī (deklinacja II)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. fatalis
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: