dybuk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: dybbuk

dybuk (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈdɨbuk], AS[dybuk]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) rel. ezot. w mistycyzmie i folklorze żydowskim dusza zmarłego, która zawładnęła ciałem żywej osoby[1]; zły duch, który wstępuje w żywego człowieka i nadaje mu obcą osobowość[2]; zob. też dybuk w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) duch, demon
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) hebr. דיבוק (dibuk) → przyczepienie, przytwierdzenie[2]; por. jid. דיבוק (dibek)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
  2. 2,0 2,1 Julius H. Schoeps (red.), Nowy leksykon judaistyczny, Warszawa 2007, s. 206.