алмаз

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

алмаз (język białoruski)[edytuj]

алмаз (1.1)
transliteracja:
almaz
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) miner. diament
odmiana:
(1.1) D.C.B. - N. -ам Ms. аб -е lm M.D. -аў
przykłady:
(1.1) Эканоміка Сьера-Леонэ грунтуецца амаль выключна на здабыванні алмазаў.Gospodarka Sierra Leone opiera się prawie wyłącznie na wydobyciu diamentów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) дыямент
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) брыльянт
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. алмазчык m
przym. алмазны
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

алмаз (język rosyjski)[edytuj]

алмаз (1.1)
transliteracja:
almaz
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) miner. diament[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Rosyjski - Kamienie szlachetne i minerały
źródła:
  1. С.Й. Левінська, Т.В. Старак, Польсько-російсько-український словник, s. 55, Київ, Проза, 1992, ISBN 5-87534-061-3.

алмаз (język ukraiński)[edytuj]

алмаз (1.1)
diament (1.2)
transliteracja:
almaz
wymowa:
zobacz zasady wymowy ukraińskiej
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) miner. diament[1]
(1.2) techn. diament[2]
odmiana:
(1.1) lp алма́з, D. алма́зу; lm алмаз|и; deklinacja II, wzór A1
(1.2) lp алма́з, D. алма́за; lm алмаз|и; deklinacja II, wzór A1
przykłady:
(1.1) Алмазнайтвердіший серед усіх відомих речовин.Diament jest najtwardszy spośród wszystkich znanych substancji.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. алмазник m, алмазниця ż
zdrobn. алмазик m
przym. алмазний
tem. słow. алмазо-
związki frazeologiczne:
etymologia:
tur. elmas[2]
uwagi:
por. діамант
źródła:
  1. С.Й. Левінська, Т.В. Старак, Польсько-російсько-український словник, s. 55, Київ, Проза, 1992, ISBN 5-87534-061-3.
  2. 2,0 2,1 Зоряна Куньч, Універсальний словник української мови, s. 9, Тернопіль, Навчальна книга – Богдан, 2005, ISBN 966-692-462-5.