bumelant

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Bummelant

bumelant (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[bũˈmɛlãnt], AS[bũmelãnt], zjawiska fonetyczne: nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pracownik zaniedbujący pracę poprzez nieprzychodzenie do niej lub marnowanie czasu w pracy na pozapracowe czynności
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) obibok, wałkoń, próżniak, leń
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bumelanctwo n, bumelka ż, bumelowanie n
forma żeńska bumelantka ż
czas. bumelować
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Bummelant[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 40-41.