bumelanctwo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bumelanctwo (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌbũmɛˈlãnʦ̑tfɔ], AS[bũmelãnctfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wymigiwanie się od pracy, opuszczając bądź zaniedbując poprzez marnowanie na inne rzeczy czasu na nią przeznaczonego
odmiana:
(1.1) blm;
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bumelka, lenistwo, leserstwo, leserka, nieróbstwo, nygusostwo, próżniactwo
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) bezczynność
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bumelka ż, bumelowanie n, bumelant m, bumelantka ż
czas. bumelować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: