betaina

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: betaïna

betaina (język polski)[edytuj]

struktura betainy (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chem. związek organiczny będący pochodną glicyny, występuje m.in. w burakach cukrowych, szpinaku czy pszenicy i stanowi produkt uboczny przemysłu cukrowniczego; zob. też N,N,N-Trimetyloglicyna w Wikipedii
(1.2) chem. związek organiczny będący jonem obojnaczym, w którym ładunek dodatni nie sąsiaduje z ładunkiem ujemnym i zlokalizowany jest na atomie oniowym niepołączonym z żadnym atomem wodoru; zob. też betainy w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm
(1.2)
przykłady:
(1.1) W hodowli zwierząt betaina jest stosowana jako dodatek do paszy.
(1.2) Niektóre betainy wykorzystywane w detergentach.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) betaina glicynowa, trimetyloglicyna, N,N,N-trimetyloglicyna, TMG, trimetyloamoniooctan
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. betainowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. Betaburak[1]
(1.2) betaina (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło betaine w: Alexander Senning, Elsevier's Dictionary of Chemoetymology. The Whies and Whences of Chemical Nomenclature and Terminology, s. 46, Amsterdam, Elsevier, 2007, ISBN 9780444522399.