apodyktyczny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

apodyktyczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌapɔdɨkˈtɨʧ̑nɨ], AS[apodyktyčny], zjawiska fonetyczne: akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który narzuca swoje zdanie i nie uznaje sprzeciwu wobec niego
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Prześledźmy taki przypadek: w pewnej rodzinie urodziły się kolejno dwie córeczki, jako jedyne dzieci. Na rodziców wybrały sobie małżeństwo, gdzie matka była apodyktyczna, bezwzględna, karząca i karcąca, niezdolna do negocjacji, wymuszająca, a nie prosząca.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) stanowczy, zaborczy, arbitralny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. ἀποδεικτικόςwskazujący, świadczący
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Wasilewski, Karma - los człowieka, 2002