łokieć

łokieć (język polski)

łokieć (1.1)

wymowa:

^ⓘ, IPA: [ˈwɔcɛ̇t͡ɕ], AS: [u̯oḱėć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat. staw łączący ramię z przedramieniem

(1.2) hist. dawna miara długości (od 0,5 do 0,8 metra)

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	łokieć	łokcie
dopełniacz	łokcia	łokci
celownik	łokciowi	łokciom
biernik	łokieć	łokcie
narzędnik	łokciem	łokciami
miejscownik	łokciu	łokciach
wołacz	łokciu	łokcie

przykłady:

(1.1) By dostać się do autobusu, wbiła łokieć w bok wsiadającego współpasażera.

(1.2) Strawę postawiono dwa łokcie od łożnicy i hrabina nie mogła jej dosięgnąć.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. łokciowanie n

zdrobn. łokietek mrz

przym. łokciowy

związki frazeologiczne:

rozpychać się łokciami • przysłowia: ból w łokciu a ból po stracie małżonka – mocny, lecz niedługi • każdy swoim łokciem mierzy • nie łokciem się człowieka mierzy • poważna figura, a na łokciu dziura

etymologia:

prasł. *olkъtь

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Części ciała

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) elbow; (1.2) ell
• arabski: (1.1) كوع, مرفق
• baskijski: (1.1) ukondo
• białoruski: (1.1) локаць m; (1.2) локаць m
• bretoński: (1.1) ilin m
• bułgarski: (1.1) лакът m
• cerkiewnosłowiański: (1.1) лакоть m; (1.2) лакоть m
• chorwacki: (1.1) lakat
• czeski: (1.1) loket m
• dolnołużycki: (1.1) łokś m
• duński: (1.1) albue w; (1.2) alen w
• dzongkha: (1.1) ཀི་ལི
• esperanto: (1.1) kubuto; (1.2) ulno
• estoński: (1.1) küünarnukk
• farerski: (1.1) albogi m, (Suðuroy) albógvi m
• fiński: (1.1) kyynärpää
• francuski: (1.1) coude m
• ga: (1.1) nikutso
• górnołużycki: (1.1) łochć
• gudźarati: (1.1) કોણી ż (koṇī)
• hebrajski: (1.1) מרפק
• hiszpański: (1.1) codo m
• ido: (1.1) kudo
• indonezyjski: (1.1) sikut
• interlingua: (1.1) cubito
• islandzki: (1.1) olnbogi m
• japoński: (1.1) 肘/肱/臂 (ひじ, hiji); (1.2) エル
• jidysz: (1.1) עלנבויגן m (elnbojgn)
• kaszubski: (1.1) łokc m
• kataloński: (1.1) colze m
• kazachski: (1.1) шынтақ; (1.2) шынтақ
• koreański: (1.1) 팔꿈치
• litewski: (1.1) alkūnė ż
• łaciński: (1.1) cubitus m, cubitum n; (1.2) cubitus m, cubitum n
• nepalski: (1.1) कुहिनो
• niderlandzki: (1.1) elleboog m
• niemiecki: (1.1) Ellenbogen m, Ellbogen m; (1.2) Elle ż
• norweski (bokmål): (1.1) albue m
• nowogrecki: (1.1) αγκώνας m
• nowopruski: (1.1) alkūns m
• pali: (1.2) kukku
• portugalski: (1.1) cotovelo m
• quenya: (1.1) ólemë
• romániço: (1.1) cúbito; (1.2) cubitalo
• rosyjski: (1.1) локоть m; (1.2) локоть m
• słowacki: (1.1) lakeť m; (1.2) lakeť m
• staroangielski: (1.1) elboga m, eleboga m, elnboga m
• staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) лакъть m; (1.2) лакъть m
• staropruski: (1.1) alkunis m
• szwedzki: (1.1) armbåge w; (1.2) aln w
• turecki: (1.1) dirsek
• ukraiński: (1.1) лікоть m; (1.2) лікоть m
• węgierski: (1.1) könyök; (1.2) rőf
• wilamowski: ełböga m
• włoski: (1.1) gomito m; (1.2) cubito m
• wolof: (1.1) conc

źródła: