локаць

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

локаць (język białoruski)[edytuj]

transliteracja:
lokacʹ
wymowa:
wymowa ?/i łókać
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. łokieć
odmiana:
przykłady:
(1.1) Пажылая жанчына ўзяла свайго ўнука за локаць.Staruszka złapała za łokieć swojego wnuka.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
пачуццё локцяuczucie przyjaźni, wzajemnej pomocy
etymologia:
prasł. olkъtь
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks: Białoruski - Części ciała
źródła: