łoić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Loïc

łoić (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) przest. smarować, powlekać coś łojem[1]
(1.2) pot. bić kogoś
(1.3) slang wspinaczkowy wspinać się
odmiana:
(1.1-3) koniugacja VIa
przykłady:
(1.2) Milva, odpasawszy z bioder gruby skórzany pas, chwyciwszy za klamrę, owinąwszy wokół napięstka, dopadła wojowników i zaczęła ich łoić, od ucha, z całej siły, nie żałując ni rzemienia, ni ręki[2].
składnia:
(1.1) łoić + B.
(1.2) łoić + B. • łoić N. • łoić za B. • łoić C. + B.
(1.3) łoić + B.
kolokacje:
(1.2) łoić komuś skórę
(1.3) łoić ścianę
synonimy:
(1.2) bić, tłuc, przest. ćwiczyć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.2)
rzecz. łój m, łojenie n
(1.3)
rzecz. łojant m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło łoić w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Andrzej Sapkowski, Wieża Jaskółki, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.