klamra

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

klamra (język polski)[edytuj]

klamra (1.1) od pasa
buty z ozdobnymi klamrami (1.1)
klamra (1.4)
klamra (1.5) w skale

{ }

klamry (1.6)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zapięcie, zwykle ozdobne, u pasa, butów, odzieży, przy okładkach; zob. też klamra w Wikipedii
(1.2) element łączący pewne zdarzenia, zjawiska czy fragmenty czegoś w całość
(1.3) techn. pręt, zwykle metalowy, o ostrych końcach, zagięty w kształcie litery U, używany do łączenia przedmiotów
(1.4) sport. obustronne przytrzymywanie się w zwarciu przeciwników
(1.5) turyst. hak wbity w skałę celem ułatwienia wspinaczki
(1.6) typogr. mat. inform. nawias wężykowato wygięty
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
(1.1) Milva, odpasawszy z bioder gruby skórzany pas, chwyciwszy za klamrę, owinąwszy wokół napięstka, dopadła wojowników i zaczęła ich łoić, od ucha, z całej siły, nie żałując ni rzemienia, ni ręki[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) klamerka, sprzączka
(1.2) łącznik
(1.4) chwyt klamrowy, klincz
(1.5) hak
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. klamerka ż
czas. klamrować ndk.
przym. klamrowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Klammer
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło klamra w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Andrzej Sapkowski, Wieża Jaskółki, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.