perturbation

perturbation (język angielski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) zamieszanie, zakłócenie, zamęt, poruszenie, niepokój

(1.2) perturbacja

odmiana:

lp liczba pojedyncza perturbation; lm liczba mnoga perturbations

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik perturb

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

perturbation (język francuski)

wymowa:

IPA: [pɛʁ.tyʁ.ba.sjɔ̃]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) perturbacja

(1.2) w szerszym rozumieniu zamieszanie, zakłócenie, zamęt, poruszenie, niepokój

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza perturbation; lm liczba mnoga perturbations

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik perturbateur

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

perturbation (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) zakłócenie, zaburzenie, perturbacja

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: