trouble

trouble (język angielski)

wymowa:

enPR: trŭb'l; IPA: [tɹʌbl̩] lub /tɹʌbəl/; SAMPA: ["trVbl=] lub /trVb@l/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik policzalny

(1.1) zmartwienie

(1.2) problem, kłopot

czasownik

(2.1) martwić się

(2.2) trudzić się

(2.3) zadręczać się

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza trouble; lm liczba mnoga troubles

(2.1-3) trouble, troubleed, troubles, troubling

przykłady:

(1.2) Trouble dogged his every step. → Kłopoty dosięgały go na każdym kroku.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik troublesome

rzecz. rzeczownik troublemaker

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: