siostrzeniec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

siostrzeniec (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑], AS[śosṭšńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.udziąs.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) syn siostry
(1.2) etn. bud. daw. reg. belka stropowa, siestrzan[1][2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mój najstarszy siostrzeniec kończy jutro 18 (= osiemnaście) lat.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przest. siestrzan, przest. siostrzan, przest. stragarz, daw. siostrzanek, daw. siestrzanek, daw. siestrzeniec
(1.2) sosrąb, sosręb, przest. siestrzan, przest. siostrzan, daw. podciąg, daw. siestrzoń, daw. reg. siostrzeń, daw. reg. sostroń, daw. reg. sostruń, daw. reg. siestrzeniec, daw. reg. siostrzamb, daw. reg. tram
antonimy:
(1.1) wuj, ciotka
hiperonimy:
(1.1) krewny w linii bocznej
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. siostrzenica f, siostra f, zdrobn. siostrzeńczyk
rzecz. siostra, siostrzenica, siostrzeniczka, siostrzenięta
przym. siostrzyn, siostrzyny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) od siostra
(1.2) zob.: siestrzan
uwagi:
(1.1) zobacz też: bratanek
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: sosrąb
źródła:
  1. hasło siestrzan w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VI, s. 109, Warszawa 1900–1927.
  2. hasło siostrzan w: Jan Karłowicz, Słownik gwar polskich, t. V, s. 132-133, Kraków, Akademia Umiejętności, 1900.