bratanek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] bratanek (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bratanek bratankowie/bratanki dopełniacz bratanka bratanków celownik bratankowi bratankom biernik bratanka bratanków narzędnik bratankiem bratankami miejscownik bratanku bratankach wołacz bratanku bratankowie/bratanki
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- przysłowie Polak, Węgier – dwa bratanki, i do szabli, i do szklanki
- etymologia:
- od brat
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) nephew
- chiński: (1.1) 姪 (zhí), 侄 (zhí), 姪子 (zhízǐ), 侄子 (zhízǐ)
- chorwacki: (1.1) nećak m
- duński: (1.1) nevø w, brorsøn w, brodersøn m
- esperanto: (1.1) nevo, fratido
- fiński: (1.1) veljenpoika m
- francuski: (1.1) neveu fraternel m
- hiszpański: (1.1) sobrino m
- interlingua: (1.1) nepote
- islandzki: (1.1) bróðursonur m
- japoński: (1.1) 甥 (おい)
- niemiecki: (1.1) Neffe (brüderlicherseits) m
- nowogrecki: (1.1) ανεψιός m, ανιψιός m
- rosyjski: (1.1) племянник (plemjánnik) m
- rumuński: (1.1) nepot m
- słoweński: (1.1) nečak m
- szwedzki: (1.1) brorson w
- turecki: (1.1) yeğen
- węgierski: (1.1) unokaöcs
- źródła:
