podniebienie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] podniebienie (język polski)
- wymowa:
- wymowa, IPA: [ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ], AS: [podʹńebʹi ̯ė̃ńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• -ni…• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) anat. górna część jamy gębowej kręgowców; zob. też podniebienie (anatomia) w Wikipedii
- (1.2) przen. smak, gust
- (1.3) archit. widoczna z wnętrza pomieszczenia powierzchnia sklepienia; zob. też podniebienie (architektura) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik podniebienie podniebienia dopełniacz podniebienia podniebień celownik podniebieniu podniebieniom biernik podniebienie podniebienia narzędnik podniebieniem podniebieniami miejscownik podniebieniu podniebieniach wołacz podniebienie podniebienia
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) podniebienie twarde, podniebienie miękkie
- (1.2) delikatne podniebienie
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. podniebienny
- związki frazeologiczne:
- czarne podniebienie
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) palate
- arabski: (1.1) حنك
- białoruski: (1.1) паднябенне n
- duński: (1.1) gane w
- esperanto: (1.1) palat
- francuski: (1.1) palais m
- hiszpański: (1.1) paladar m; (1.2) paladar m; (1.3) intradós m
- interlingua: (1.1-2) palato
- islandzki: (1.1) gómur m
- jidysz: (1.1) גומען m (gumen)
- łaciński: (1.1) palatum
- niemiecki: (1.1) Gaumen m
- norweski (bokmål): (1.1) gane m
- nowogrecki: (1.1) υπερώα f, ουρανίσκος m; (1.2) ουρανίσκος m
- portugalski: (1.1-2) paladar m
- szwedzki: (1.1) gom w
- węgierski: (1.1) szájpadlás
- wilamowski: (1.1) hymuł m
- włoski: (1.1-2) palato m
- źródła:
