mankament

mankament (język polski)

wymowa:

IPA: [mãŋˈkãmɛ̃nt], AS: [mãŋkãmẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • -nk-  zbitka -nk- lub -ng- 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wada, błąd jakiegoś przedmiotu; także uchybienie, usterka

odmiana:

przykłady:

(1.1) Ten obiektyw posiada drobny mankament w postaci małej rysy na soczewce.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) wada, defekt, skaza

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik manko

związki frazeologiczne:

etymologia:

wł. włoski mancamento (błąd, brak, usterka); łac. łacina mancus (ułomny)

uwagi:

tłumaczenia:

• niemiecki: (1.1) Mangel m rodzaj męski, Fehler m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) defekt w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) mancamento

źródła: