mankament

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

mankament (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[mãŋˈkãmɛ̃nt], AS[mãŋkãmẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal. -nk-   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wada, błąd jakiegoś przedmiotu; także uchybienie, usterka
odmiana:
przykłady:
(1.1) Ten obiektyw posiada drobny mankament w postaci małej rysy na soczewce.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wada, defekt, skaza
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  manko
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł.  mancamento (błąd, brak, usterka) < łac.  mancus (ułomny)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: