krytyk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

krytyk (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkrɨtɨk], AS[krytyk] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba oceniająca coś lub kogoś negatywnie
(1.2) osoba oceniająca dzieła sztuki i dzieła naukowe
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.2) Dubbing do tego filmu zyskał aprobatę krytyków.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) opiniodawca, recenzent
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  krytyka f , krytykanctwo n , krytykant m , krytykantka f , krytycyzm m , krytyczność f 
czas.  krytykować ndk. 
przym.  krytykancki, krytyczny
przysł.  krytyczny, krytycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  criticus < grec.  κριτικός (kritikós)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło krytyk w: Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.