kaszleć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
kaszleć (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. kaszlnąć)
- (1.1) gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc
- odmiana:
- (1.1) kaszl|eć koniugacja XI
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) kasłać, przest. kaszlać, reg. śl. charlać, reg. pozn. churchać, reg. pozn. churchlać, slang. kucać, gw. kaślać
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kaszel m, kaszlnięcie n, kaszlenie n, daw. kaszlanie, daw. kaszlenie, kaszlak m, daw. kaszlacz m, daw. kasłacz m
- przym. kaszlowy, daw. kaszliwy
- czas. kaszlnąć, wykasłać/wykasłać się, wykaszleć/wykaszleć się, rozkasłać się, rozkaszleć się, odkasływać, odkaszlnąć, pokasływać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cough, amer. med. hack (suchym kaszlem)
- arabski: (1.1) سعل ,كح
- esperanto: (1.1) tusi
- francuski: (1.1) tousser
- hiszpański: (1.1) toser
- interlingua: (1.1) tussir
- jidysz: (1.1) הוסטן (hustn)
- litewski: (1.1) koseti
- łaciński: (1.1) tussio
- niemiecki: (1.1) husten
- nowogrecki: (1.1) βήχω
- ormiański: (1.1) հազալ
- rosyjski: (1.1) кашлять
- slovio: (1.1) kasxlat (кашлат)
- starogrecki: (1.1) βήσσω
- suahili: (1.1) kohoa
- szwedzki: (1.1) hosta
- wilamowski: (1.1) hu̇sta
- źródła:
- ↑ Józef Ignacy Kraszewski: Chata za wsią
