przeziębienie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
przeziębienie (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ], AS: [pšeźẽmbʹi ̯ė̃ńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• podw. art.• nazal.• asynch. ę • -ni…• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) med. choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu[1]
- (1.2) rzecz. odczas. od przeziębić
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.2) zaziębienie, zziębnięcie
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. przeziębić (się) dk., przeziębiać (się) ndk.
- przym. przeziębiony, przeziębieniowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) common cold, cold; (1.2) chill
- arabski: (1.1) زكام ,رشح
- duński: (1.1) forkølelse
- francuski: (1.1) rhume banal, rhume
- hiszpański: (1.1) resfriado m
- islandzki: (1.1) kvef
- japoński: (1.1) 風邪 (かぜ)
- norweski (bokmål): (1.1) forkjølelse
- nowogrecki: (1.1) κρυολόγημα n
- szwedzki: (1.1) förkylning w
- włoski: (1.1) raffreddore; (1.2) raffreddamento
- źródła:
- ↑ Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
