irytować

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

irytować (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌirɨˈtɔvaʨ̑], AS[irytovać], zjawiska fonetyczne: akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) drażnić, denerwować kogoś

czasownik zwrotny

(2.1) ~ się → denerwować się, wpadać w irytację
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
(2.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Najbardziej irytują mnie rozpieszczone, wrzeszczące dzieciaki w autobusie.
(2.1) Adam irytuje się, gdy jego syn puszcza głośno techno w swoim pokoju.
składnia:
(1.1) irytować + D. 
(2.1) irytować się + N. 
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  irytacja f , irytowanie n 
ims.  irytujący
przysł.  irytująco
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  irrito
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: