glin
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] glin (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik glin dopełniacz glinu celownik glinowi biernik glin narzędnik glinem miejscownik glinie wołacz glinie
- przykłady:
- (1.1) Jakie właściwości chemiczne ma glin?
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) od „glina”
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) aluminium, aluminum
- arabski: (1.1) ألومنيوم
- baskijski: (1.1) aluminio
- czeski: (1.1) hliník
- duński: (1.1) aluminium
- esperanto: (1.1) aluminio
- fiński: (1.1) alumiini
- francuski: (1.1) aluminium m
- hiszpański: (1.1) aluminio m
- holenderski: (1.1) aluminium
- islandzki: (1.1) ál n
- japoński: (1.1) アルミニウム
- litewski: (1.1) aliuminis m
- łaciński: (1.1) aluminium
- niemiecki: (1.1) Aluminium n
- nowogrecki: (1.1) αλουμίνιο n
- ormiański: (1.1) ալյումին
- portugalski: (1.1) alumínio m
- rosyjski: (1.1) алюминий m
- slovio: (1.1) alumin
- słoweński: (1.1) aluminij
- szwedzki: (1.1) aluminium
- turecki: (1.1) alüminyum
- ukraiński: (1.1) алюміній m
- volapük: (1.1) lalumin
- węgierski: (1.1) alumínium
- włoski: (1.1) alluminio m
- źródła:
[edytuj] glin (slovio)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- глин
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
