crêpe

crêpe (użycie wyrazu obcego w języku polskim)

crêpes (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) kulin. kulinaria cienki naleśnik, zwykle z mąki pszennej, czasem gryczanej; zob. zobacz też crêpe w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) franc. francuski crêpe

uwagi:

(1.1) także w lm liczba mnoga crêpes

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) crêpe

źródła:

crêpe (język angielski)

crêpes (1.1)

wymowa:

bryt. brytyjski angielski IPA: /kɹɛp/ lub /kɹeɪp/

amer. amerykański angielski enPR: krāp, IPA: /kɹeɪp/, SAMPA: /kreIp/

wymowa amerykańska

homofon: crape

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) naleśnik

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza crêpe, lm liczba mnoga crêpes

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) pancake

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Angielski - Potrawy

źródła:

crêpe (język francuski)

wymowa:

IPA: /kʁɛp/ wymowa wymowa paryska

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) naleśnik

odmiana:

przykłady:

(1.1) Je mange une crêpe à la confiture. → Jem naleśnik z dżemem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik crêperie, crêpier

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. łacina crispus

uwagi:

źródła: