bratanica

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] bratanica (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) córka brata

odmiana: lp liczba pojedyncza bratanic|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o; lm liczba mnoga ~e, ~, ~om, ~e, ~mi, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Za stołem ujrzałam moją bratanicę.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: stryjek, stryj
wyrazy pokrewne: zdrobn. zdrobniale brataniczka
związki frazeologiczne:
etymologia: od brat
uwagi: por. porównaj siostrzenica tłumaczenia:

• angielski: (1.1) niece
• francuski: (1.1) nièce f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) ανεψιά f rodzaj żeński, ανιψιά f rodzaj żeński
• hawajski: (1.1) kaikamahine
• hiszpański: (1.1) sobrina (hija de un hermano) f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) bróðurdóttir f rodzaj żeński
• kaszubski: (1.1) bratinka, bratulka, bélka
• niemiecki: (1.1) Nichte f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) племянница f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) brorsdotter w rodzaj wspólny