bratanica

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] bratanica (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, męski, nijaki

(1.1) córka brata.

odmiana: lp liczba pojedyncza bratanic|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o!; lm liczba mnoga ~e, ~, ~om, ~e, ~mi, ~ach, ~e!
przykłady:

(1.1) Za stołem ujrzałam moją bratanicę.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: stryjek, stryj
wyrazy pokrewne: zdrobn. brataniczka
związki frazeologiczne:
etymologia: od brat
uwagi: Por. siostrzenica
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) niece;
• francuski: (1.1) nièce f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) ανεψιά f rodzaj żeński, ανιψιά f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) sobrina f rodzaj żeński
• kaszubski: (1.1) bratinka, bratulka, bélka
• niemiecki: (1.1) Nichte f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) племянница f