żebrak
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] żebrak (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1) lp żebrak, ~a, ~owi, ~a, ~iem, ~u, ~u; lm żebracy, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, żebracy przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) forma żeńska żebraczka; czas. żebrać/wyżebrać; przym. żebraczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) beggar m
- arabski: (1.1) شحاذ ,متسول
- chorwacki: (1.1) prosjak m
- duński: (1.1) tigger w
- esperanto: (1.1) almozulo, almozisto
- francuski: (1.1) mendiant m
- grecki: (1.1) ζητιάνος m
- hiszpański: (1.1) mendigo m
- interlingua: (1.1) mendicante, mendico
- łaciński: (1.1) mendicabulum, mendicus, aeruscator
- niemiecki: (1.1) Bettler m
- portugalski: (1.1) mendicante, braz. pedinte
- rosyjski: (1.1) нищий m
- rosyjski: (1.1) попрошайка
- serbski: (1.1) просјак
- slovio: (1.1) zxebrak/жебрак
- turecki: (1.1) dilenci
- węgierski: (1.1) koldus
- wilamowski: (1.1) baotłer
- włoski: (1.1) accattone, accattapane, pezzente