żebrak
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] żebrak (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik żebrak żebracy dopełniacz żebraka żebraków celownik żebrakowi żebrakom biernik żebraka żebraków narzędnik żebrakiem żebrakami miejscownik żebraku żebrakach wołacz żebraku żebracy
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) beggar m
- arabski: (1.1) شحاذ ,متسول
- chorwacki: (1.1) prosjak m
- duński: (1.1) tigger w
- esperanto: (1.1) almozulo, almozisto
- francuski: (1.1) mendiant m
- hiszpański: (1.1) mendigo m
- interlingua: (1.1) mendicante, mendico
- kazachski: (1.1) қайыршы
- łaciński: (1.1) mendicabulum, mendicus, aeruscator
- niemiecki: (1.1) Bettler m
- nowogrecki: (1.1) ζητιάνος m
- portugalski: (1.1) mendicante, braz. port. pedinte
- rosyjski: (1.1) попрошайка, нищий m
- serbski: (1.1) просјак
- slovio: (1.1) zxebrak/жебрак
- suahili: (1.1) maskini
- turecki: (1.1) dilenci
- węgierski: (1.1) koldus
- wilamowski: (1.1) baotłer m, fechter m
- włoski: (1.1) accattone, accattapane, pezzente
- źródła:
