zawstydzenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zawstydzenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) uczucie wstydu[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jak brat Masseo powiedział świętemu Franciszkowi, niby w żartach, że świat za nim chodzi, i jak święty Franciszek odpowiedział, że tak jest istotnie, ku zawstydzeniu świata i z łaski Boga.[2]
(1.1) Nieskromna nastolatka nie okazała żadnych oznak zawstydzenia.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wstyd, skrępowanie, zmieszanie, zażenowanie, żenada
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) uczucie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wstydzenie n, wstyd m, wstydliwość ż
czas. zawstydzać ndk., wstydzić się dk., zawstydzić dk.
ims. zawstydzony
przym. zawstydzony
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. za- + wstyd + -enie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło zawstydzenie w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. www.greg.pl