wstydzić się

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wstydzić się (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈfstɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ], AS[fstyʒ́ić‿śe], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.denazal.zestr. akc.
znaczenia:

czasownik zwrotny niedokonany (dk. brak)

(1.1) odczuwać zawstydzenie, być onieśmielonym, speszonym w danej sytuacji
(1.2) odczuwać wstyd (gdy się zrobi coś niewłaściwego)
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIa
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) mieszać się, konfundować się, peszyć się, onieśmielać się, krępować się; daw. sromać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wstyd m, wstydliwość ż, zawstydzenie n
czas. zawstydzić (się) dk., zawstydzać ndk.
przym. wstydliwy
przysł. wstydliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: