zadzwonić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zadzwonić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zaˈʣ̑vɔ̃ɲiʨ̑], AS[zaʒvõńić], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

czasownik nieprzechodni dokonany

(1.1) wydobyć dźwięk za pomocą dzwonu lub dzwonka
(1.2) o dzwonie, dzwonku, telefonie wydać dźwięk
(1.3) telekom. nawiązać połączenie telefoniczne
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Dziewczyna zadzwoniła do drzwi, odezwał się ten sam nieuprzejmy baryton[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) zadzwonić dzwonkiem / dzwoneczkiem • zadzwonić do drzwi
(1.2) budzik / dzwon / dzwonek / komórka / telefon zadzwonił
synonimy:
(1.3) zatelefonować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zadzwonienie n, dzwon m, dzwonek m, dzwonnica f, dzwonienie n, dzwoneczek mrz
czas. dzwonić ndk.
związki frazeologiczne:
zadzwoniło w uszach
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: dzwonić
źródła:
  1. Maria Nurowska, Panny i wdowy: piołun, 1992, Narodowy Korpus Języka Polskiego.