wyjątkowo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wyjątkowo (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɔ], AS[vyi ̯õntkovo], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przysłówek

(1.1) w sposób szczególny, nadzwyczajny
(1.2) niekiedy, nieczęsto, bardzo rzadko
odmiana:
przykłady:
(1.1) Mój ojciec zawsze traktował mnie wyjątkowo.
(1.1) Dzisiejszy dzień był wyjątkowo upalny.
(1.1) Z jego pokoju wydobywał się wyjątkowo brzydki zapach.
(1.2) Zawsze jadę do pracy autobusem, ale dzisiaj wyjątkowo pojadę rowerem.
składnia:
kolokacje:
(1.2) wyjątkowo zimny, długi, poważny; wyjątkowo dużo, spokojnie, upalnie
synonimy:
(1.1) nadzwyczajnie, ponadprzeciętnie
(1.2) od czasu do czasu, sporadycznie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. wyjątkowy
rzecz. wyjątkowość ż, wyjątek mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: