wyjątkowość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wyjątkowość (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co jest wyjątkowe
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bezprecedensowość, nadzwyczajność, nietypowość, nienormalność, osobliwość
antonimy:
(1.1) banalność, normalność, powszedniość, powszechność, przeciętność, tuzinkowość, typowość
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wyjątek m
przym. wyjątkowy
przysł. wyjątkowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: