wyjątkowy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wyjątkowy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ], AS[vyi ̯õntkovy], zjawiska fonetyczne: nazal. asynch. ą  akc. pob. 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) stan wyjątkowy
synonimy:
(1.1) niezwykły, ponadprzeciętny, nadzwyczajny, szczególny, unikatowy, jedyny w swoim rodzaju, ekstraordynaryjny
antonimy:
(1.1) przeciętny, typowy, zwykły
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  wyjątek m , wyjątkowość f 
przysł.  wyjątkowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: