Przejdź do zawartości

wyjątkowy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wyjątkowy (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ], AS: [vyi ̯õntkovy], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dzięki kredytom, które za chwilę wygra, spłaci co bardziej naglące długi, zapłaci pierw­szą tran­szę za statek, znów będzie w ruchu i prze­kona się, jakie to cuda ma do zaofe­ro­wa­nia galaktyka oso­bie o jego wyjątkowych zdol­no­ściach i wraż­li­wo­ści[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) stan wyjątkowy
synonimy:
(1.1) niezwykły, ponadprzeciętny, nadzwyczajny, szczególny, unikatowy, jedyny w swoim rodzaju, ekstraordynaryjny
antonimy:
(1.1) przeciętny, typowy, zwykły
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wyjątek m, wyjątkowość ż, wyjęcie n
przysł. wyjątkowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Star Wars. Z pewnego punktu widzenia. 40 opowiadań na 40-lecie Nowej Nadziei, Krzysztof Kietzman (tłum.), Wydawnictwo Olesiejuk, 2023, ISBN 978-83-8315-153-3.