usposobienie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

usposobienie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) temperament, zespół stałych skłonności i cech psychicznych
(1.2) nastrój, chwilowy stan psychiczny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.2) Nie jestem dziś w przyjaznym usposobieniu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: